Archive for August, 2007

Και μετά.. Τέλος..

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Ήρθε το καλοκαίρι, αλλού εγώ αλλού η ΧΧ,
αλλά επειδή πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να διαβάσει και η ίδια η ΧΧ το blog αυτό, δεν μπορώ να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες.

Επίσης αν η ΧΧ θεωρήσει τα κείμενα της πνευματική της ιδιοκτησία, και για κάποιο λόγο δεν θέλει να υπάρχουν δημόσια, φυσικά και θα κατέβουν offline.

Ο γραπτός λόγος, έχει άλλη πειθώ!

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Γεια σου ΧΧ.
Ποιος μίλησε για σασπενς στη ζζζζ;
Διακοπές να χαλαρώσουμε πήγαμε, όχι για περιπέτεια!
Μάλλον παρεξήγησες τα λόγια μου.
Ναι φυσικά θα πάμε σε συνηθισμένα μέρη. Πρέπει πρώτα να πας στα συνηθισμένα και μετά στα υπόλοιπα.

“Αν αποφασίσεις να ζήσεις πραγματικά,
είναι σαν να πέφτεις οικειοθελώς σε ένα λάκκο με λιοντάρια.”

Συμφωνώ. Εσύ έχεις πάρει αυτή την απόφαση, ή όχι;

Δε ξέρω τι κάνεις, αλλά στο γραπτό λόγο είσαι πολύ πολύ καλύτερη.

Η απάντηση σου πραγματικά με αποστόμωσε, σε όλα έχεις δίκιο, και δεν έχω κάτι να αντιπαραθέσω.

Θα μείνω όμως στο συμπέρασμα του προηγούμενου μαιλ που σου είχα στείλει, οτι ο χρόνος θα δείξει.

Δε ξέρω αν είναι στο χαρακτήρα μου, ή οχι, αλλά μερικές φορές μου αρέσει να χάνομαι στις σκέψεις μου. Και τότε είναι που δημιουργώ.
Χθες το βράδυ για παράδειγμα καθόμουν μέχρι τις 2.30 το πρωί και γύριζα γύρω γύρω στο σαλόνι. Ήθελα να φτιάξω κάτι. Τίποτα δεν μπορούσε να μου αποσπάσει τη προσοχή. Όταν όμως το τελείωσα, το πρώτο άτομο που θέλησα να το μάθει ήσουν εσύ, αυτό πιστεύω λέει πολλά.

Τάκης,
Yours!

Η Γλυκιά απάντηση

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Γεια σου μικρούλη! Τι κάνεις?

Ελπίζω να σε βρίσκω καλά. Προτείνω να κόψουμε αυτό το αγγλικό. Αν θες
υπάρχουν πολλοί τρόποι να εξασκήσεις τα αγγλικά σου, αλλά δε νομίζω ότι ο
ιδανικός είναι να ανταλλάζουμε μειλς στα αγγλικά. Ο Κάρολος ο πέμπτος είχε
πει ‘’another language, is another soul’’… Δεν νομίζω ότι μπορείς να έχεις
το ίδιο επιτυχημένη επικοινωνία σε μια ξένη γλώσσα και στη μητρική σου.
Κοίτα, νομίζω ότι είμαι περιπετειώδης τύπος. Αλλά είμαι γνήσια
περιπετειώδης! Ένα σαββατοκύριακο στη ζζζζ δεν μου εξασφαλίζει κανένα
σασπένς. Ούτε μου φαίνεται περιπετειώδες να πηγαίνω από τη μια τουριστική
παραλία στην άλλη. Όχι ότι δεν μου άρεσε. Άλλωστε αν μ’ αρέσει να είμαι μαζί
σου, μ’ αρέσει όπου και να’ ναι. Αυτό που θα μου μείνει από τη ζζζζ είναι
εκείνο το πρωί που ξύπνησα στην αγκαλιά σου.. Την ευτυχία δεν την
εξασφαλίζουν τα μέρη και οι τοποθεσίες αλλά άλλα πράγματα νομίζω.
Αυτό που κάναμε λάθος είναι που πηγαίναμε σε πολύ συνηθισμένα μέρη. Εκεί
δηλαδή που πηγαίνουν όλοι οι τουρίστες. Π.χ. έπρεπε οπωσδήποτε να πάμε στην
παραλία με το νννν. Στην τηλεόραση, στο ‘’Μένουμε Ελλάδα’’ –δεν ξέρω αν
το έχεις δει ποτέ- άκουσα μία να λέει ότι τη θεωρεί την καλύτερη παραλία
στην Ελλάδα. Έπρεπε να πάμε γαμώτο! Θα βγάζαμε και κορυφαίες φωτογραφίες!
Κρίμα..
Συμφωνώ ότι οι εμπειρίες είναι σημαντικό πράγμα. Και ποιος σου είπε ότι δεν
έχω? Αχ Τακούλη μακάρι τα sunglasses να ήταν το μόνο πρόβλημα που
αντιμετώπισα στη ζωή μου. Αλλά είμαι άνθρωπος, και ζω, και από τη ζωή
σίγουρα δεν μπορείς να βγεις αλώβητος.. Αν αποφασίσεις να ζήσεις πραγματικά,
είναι σαν να πέφτεις οικιοθελώς σε ένα λάκκο με λιοντάρια.
Ίσως να έχεις και δίκιο, κι η ανάγκη μου για ασφάλεια και σταθερότητα να
είναι πιο δυνατή από την ανάγκη μου για εξερευνήσεις κάθε είδους. Δεν ξέρω..
Δεν έχω καταλήξει ακόμα. Αλλά σίγουρα περιπέτεια δεν είναι ότι θα πας σε ένα
μέρος αλλά αυτά που θα συμβούν σ’ αυτό το μέρος! Με καταλαβαίνεις?
Όσο για το ότι έχω ανάγκη για έναν special boyfriend έχεις σίγουρα δίκιο!
Δεν θα μπορούσα ποτέ να είμαι με κάποιον που είναι πεζός και συνηθισμένος.
Αγαπώ τους ανθρώπους που θέλουν να ερεθίζουν συνέχεια το μυαλό και τις
αισθήσεις τους, να αναζητούν. Το αν αυτό εξασφαλίζει την ευτυχία δεν ξέρω να
απαντήσω καθώς ο ‘’αστικός’’ τρόπος ζωής μου φαίνεται ελκυστικός καμιά
φορά.. Κάποιες φορές θέλω να ‘’εξασφαλίσω’’ το μέλλον μου, να κάνω τέτοιες
κινήσεις που να μου δώσουν μια ήσυχη ζωή, μακριά από μεγάλες εκπλήξεις και
απρόοπτα, κι άλλες θέλω να αφεθώ εντελώς σ’ αυτή τη γοητευτική αβεβαιότητα..
Η ‘’duality’’ –δεν ξέρω την ακριβή μετάφραση στα ελληνικά- είναι κάτι που
διέπει τη ζωή των ανθρώπων. Το καλό και το κακό, η αγάπη και το μίσος, η
αναζήτηση της ασφάλειας από τη μια και της περιπέτειας από την άλλη, το
θεικό και το τιποτένιο, τα υψηλά ιδανικά και τα ταπεινά ένστικτα.. Έτσι
είναι οι άνθρωποι. Κατάλαβες τώρα πως γίνεται να έχω πνευματικές αξίες και
παράλληλα να μου αρέσουν και τα ωραία ρούχα?
Αυτά προς το παρόν.. Φιλιά πολλά και περιμένω απάντηση..
Και μια ερώτηση. Τελικά πέρασες καλά στη ζζζζζ? Και τι παραπάνω έμαθες
τελικά για μένα? Αν και δεν είμαι σίγουρη αν οι νέες σου γνώσεις είναι
αξιόπιστες..

Ιτ ιζ α λονγκ στόρι

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Hello my sweet little baby.
I don’t know if this will make you happier or not, but i’ve decided to send you this email in english.

The main reason for me to make this decision is that i want you to make some effort trying to figure out what exactly i am trying to say.
Not that you wouldn’t be doing it if i was writing in Greek, but now it will be harder for you.
And as you may already know, harder to get things are sweeter in the end!.
Also, i want you to edit my email in the end both in vocabulary and grammar. The last one isn’t my best.

Of course you have been used to getting sweet emails, that’s why you like getting them.
But , things change. While we were in ΖΖΖΖ, i learned many things from you and for you.

In fact, when i first met you, i thought you were more an andventure type, something that proved to be wrong finally.
You seem that you like more to live your adventures through the books you read, or write. I prefer living them than reading them or describing them.

Well, i want you to talk you a bit about myself.

Experience is the keyword to success, i believe.
If you don’t live things, you don’t know them, and if don’t know them, you don’t know how to make the right decisions for your life and your future.
To get straight into the point, when i met you, i didn’t want just another girl. I wanted piece and harmony into my life. I knew, that by messing with females, these were the last things to come. But, you know, it’s human nature. You cannot resist easily.
So, when i met you, like when you meet anybody, you have an image in your mind. I imagined you more or less like me, that because of many aspects of your life. Your house, the books, your spirit, your trends. Actually i was not totally mistaken. But in fact, there are some things that make every person special. You are way too far from being a normal girl. Of course that is the main reason for me to be with a girl. But, i think that the timing is just… not correct.

I wish, you were a little bit more …(there are some words i cannot exactly say in english)
I wish you had more experiences. Life experiences. When i said to you that the problem you’ve faced was about the sunglasses, it had a deeper meaning.

In a relationship, there are many things that play their part.
I know you don’t want a standard relationship. I know you don’t need just a boyfriend. You want something special, and i think i can give you that special, by being myself.
I know also, that i didn’t want a relationship. I think i wasn’t ready for something that big. But you can’t do anything when the river flows.It’s too late..

So, the One and Only judge, Time, will tell.

Cheers 🙂

Οι αφανείς ήρωες

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Καλησπέρα μικρό μου!

Πολύ χάρηκα που μου έστειλες γραμματάκι!!!!!!! Είμαι στο δωματιάκι μου που το φτιάχνω και γίνεται τέλειο και έχω καταπορωθεί.. Θέλω να κάθομαι εδώ μέσα όλη μέρα! Σήμερα καθόμουν όλη μέρα εδώ μέσα και διάβαζα το βιβλίο που σου έλεγα. Είναι φοβερό!

Αλήθεια γιατί δεν πιστεύεις ότι δεν είμαι ακόμα στο σωστό δρόμο; Τι πρέπει να αλλάξω;

Δεν ήθελες να συζητήσεις μαζί μου γιατί δεν ήξερες πόσο διαλλακτική είμαι.. Γιατί δε δοκίμαζες τότε να μου μιλήσεις για να το διαπιστώσεις;

Δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ είμαι το πιο αναποφάσιστο άτομο στον κόσμο! Μου είναι απίστευτα δύσκολο να αποφασίσω από το τι θα κάνω στη ζωή μου, σε ποια σχολή θα πάω, μέχρι ποιο από τα δύο ζευγάρια γυαλιά να διαλέξω. Και δεν ξέρω τι μπορώ να κάνω για ν’ αλλάξει αυτό.. Μήπως ν’ αρχίσω να εμπιστεύομαι πιο πολύ τον εαυτό μου όπως εσύ; Λες να είναι αυτό η πηγή του κακού;

Βάζοντας το κοινό συμφέρον πάνω από το ατομικό, ξεχνάς να φροντίσεις τον εαυτό σου. Αντί να πηγαίνω σε σεμινάρια προτιμώ να πηγαίνω σε πορείες… Αλλά εντάξει, μπορεί να είναι και πρόφαση όλα αυτά και να μην είμαι παρά… τεμπελόσκυλο. Ναι, δεν μ΄ αρέσει να ασχολούμαι με πράγματα που δεν κινούν το ενδιαφέρον μου. Απλά στην κνε μαθαίνουμε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι χάλια κι αντί να κάτσουμε να διαβάσουμε, διαβάζουμε μπροσούρες που προτείνουν ένα άλλο καλύτερο, και καβλώνουμε.. Το θεωρώ μαλακία αυτό αλλά το κάνω.. Από κάτι τέτοια βγαίνουν και μας λένε χαραμοφάηδες.. Κοίτα, το Αmerican dream κουβαλάει μια ιδεολογία σύμφωνα με την οποία το ιδανικό είναι να είσαι εργατικός, να δουλεύεις όλη μέρα, και να σ’ αρέσει κιόλας, να πλουτίζεις και να γίνεις έτσι επιτυχημένος. Εγώ δεν πιστεύω ότι έτσι δημιουργείται μια επιτυχημένη ζωή. Επιτυχημένος είναι αυτός που είναι ευτυχισμένος..

Όσο για το homework σου είπα και πριν ότι η άποψη μου για την ιδανική κοινωνία, καθώς επίσης και για την ηθική φαίνονται καλά σ’ αυτό το Short story που ίσως σου δείξω. Καταρχήν είναι άτοπη η φράση σου δεν ξέρω πως δουλεύει η κνε και η κ ά θ ε κνε. Καμία πολιτική οργάνωση δεν είναι σαν τη κνε και καμία δεν της μοιάζει. Όπως δεν κολλάει αυτό να ειπωθεί και για καμιά άλλη παράταξη. Μου λες τι πιστεύω εγώ και όχι η ομάδα που ανήκω. Μα ρε μωρό αν δεν πίστευα σ’ αυτά που κάνει η κνε με απώτερο σκοπό την αλλαγή του συστήματος δεν θα ήμουν σ’ αυτή.. Αυτό είναι ένα μέρος της αλήθειας. Υπάρχουν κι άλλες σκέψεις στο μυαλό μου. Κατά πόσο η κνε είναι πιστή στη Μαρξιστική (-Λενινιστική) θεωρία. Υποτίθεται πως είναι από τα πιο πιστά σ’ αυτήν κόμματα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο. Αλλά αυτό ισχύει 100%;; Πολλές φορές αναρωτιέμαι. Καμια φορά βλέπω το όλο θέμα με δυσπιστία και αναλογίζομαι τα τυχόν κενά στη θεωρία αυτή. Αχχ, ο Μαρξ οι καημένος τα έλεγε σπουδαία, κι ο Λένιν μια χαρά πήγε να τα εφαρμόσει αλλά γιατί ρε γαμώτο το πράγμα πήγε στραβά στην πορεία…;; Κι επειδή δεν είμαι ερευνήτρια, ξεπερνάω όλα αυτά τα ερωτήματα και προσπαθώ να κάνω το καλύτερο δυνατό μέσα από την κνε, παραθέτοντας πάντα τις επιφυλάξεις μου.

Όσο για το τι προσωπικά πιστεύω για ένα καλύτερο κόσμο, δεν ξέρω αν θα γελάσεις αλλά.. πιστεύω στη δύναμη της αγάπης. Ναι, η αγάπη μπορεί αν όχι να σώσει τον κόσμο, σίγουρα να τον κάνει καλύτερο. Αν όλοι σκεφτόμασταν και σεβόμασταν παραπάνω τους διπλανούς μας δεν θα υπήρχε τόση δυστυχία στον κόσμο. Τελικά είμαι ένα άτομο γεμάτο αντιφάσεις καθότι ταυτοχρόνως έχω σχηματίσει την άποψη ότι για να επαναστατήσεις πρέπει να μισήσεις. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι τίποτα δε γίνεται κι ο κόσμος θα γίνεται όλο και πιο σκατά. Αν είχα πραγματικά ταλέντο θα γινόμουνα μεγάλη συγγραφέας και θα άφηνα στον κόσμο μια κληρονομιά που θα βοηθούσε να τον σπρώξει μπροστά. Θα προσπαθούσα τουλάχιστον. Γιατί τόσα και τόσα αριστουργήματα έχουν γραφτεί κι ο κόσμος δεν αλλάζει. Υπάρχουν μόνο μερικά φωτάκια μες το σκοτάδι κι από κάτω κάποιοι που επιμένουν να ζουν γι΄ αυτό το λιγοστό φως. Ένα κομμάτι του εαυτού μου ανήκει σ’ αυτούς.

Ελπίζω το homework να σας κάλυψε κάπως..

Για τον λύκο με το λαιμό δεν έχω ακούσει. Στην κνε υπάρχουν μαλάκες καθώς όπως λες κι εσύ κανείς δεν είναι τέλειος. Υπάρχει όμως ώρες ώρες και μια αφοσίωση ανάμεσα στα μέλη μια μικρή αυταπάρνηση, μια συντροφικότητα που προσωπικά τη βρίσκω συγκινητική. Μου μιλάς για προδοσία. Η ιστορία της αριστεράς είναι γεμάτη από αμφιλεγόμενες προδοσίες.. Αλλά δεν είναι αξιοθαύμαστο που μέσα απ’ όλα αυτά κατάφερε να συνεχίσει να υπάρχει; Αν κάτι χαρακτηρίζει τους κομμουνιστές αυτό είναι η επιμονή τους. Δεν ξέρω τι θα έκανα σε ζήτημα ζωής και θανάτου. Αν θα διάλεγα να σωθώ ή να θυσιαστώ για τις ιδέες μου. Όπως μου έμαθε η φίλη μου η ZZZ, πάντα πρέπει να αγωνίζεσαι μέχρι τέλους για κάτι που πιστεύεις.. Μακάρι να μπορούσα να το κάνω αλλά δεν ξέρω αν μπορώ. Μεγάλωσα με ιστορίες ανθρώπων που βασανίστηκαν, πέθαναν για τις ιδέες τους, για την ελευθερία, και ήταν αυτές οι ιστορίες που με προετοίμαζαν για την κνε..

Λες ότι δεν υπάρχουν αγωνιστές σήμερα. Πιστεύω ότι πάντα υπάρχουν αφανείς ήρωες. Και πάντα όσο βολικά κι αν σου έχουν έρθει τα πράγματα, υπάρχουν λόγοι να αγωνιστείς. Πάντα. Η ζωή θα ‘πρεπε να είναι ένας αδιάκοπος αγώνας για το καλύτερο.

Φιλάκια.

Και η βαλίτσα πάει πιο μακριά!

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Πολύ χαίρομαι που καταφέρνω να σε προβληματίσω. Μου αρέσει να συναναστρέφομαι με ανθρώπους διαλλακτικούς. Ίσως με τον καιρό αν συνεχίσεις να είσαι ανοικτή σε φιλοσοφικές συζητήσεις, μπορέσεις να καταλάβεις γιατί πιστεύω οτι δεν είσαι ακριβώς στο σωστό δρόμο, αν και είσαι σε πολύ καλό σχετικά με το σύνολο των ανθρώπων. The harder the path you take, τόσο χειρότερα είναι από μία άποψη.

Δεν ήθελα να συζητήσω μαζί σου γιατί δεν ήξερα κατα πόσο είσαι συζητήσιμη σε θέματα πολιτικής, γιατι συνήθως άτομα που ανήκουν σε κάποια παράταξη, πόσο μάλλον στη δική σου είναι λίγο κολλημένα, χωρίς παρεξήγηση, από την άποψη, οτι έχουν την εντύπωση πως η ιδέα που πιστεύουν, είναι Η ιδέα. Αλλά εσύ τελικά, μετά την συζήτηση με τον Κ. μου φάνηκες αρκετά συζητήσιμη, και όχι τόσο σίγουρη για αυτό που πιστεύεις. Υπάρχει λοιπόν έδαφος, υπόβαθρο, και πάνω απ όλα διάθεση για κουβέντες γενικού περιεχομένου.

Ξέρεις τι μου αρέσει; Δεν αφήνεις τίποτα να πάει χαμένο. Κάθε κουβέντα που λέω την αναλύεις, ακόμα και αν δεν μου το λες, και καταλήγεις σε κάποια συμπεράσματα. Αυτό είναι και καλό και κακό. Κακό γιατί πολλές φορές λέω μαλακίες, η πέρνεις κάτι ασήμαντο που λέω και το παρατραβάς. παράδειγμα αυτο που σου είπα προχτές στο τηλ οτι έχω την εντύπωση οτι δεν με σκέφτεσαι και πολύ. Δεν χρειαζόταν να το τραβήξεις τόσο. Ήταν όλα τόσο γλυκά, και αυτό απλά ήταν ένα παραπονάκι της στιγμής. Αν το είχες αντιμετωπίσει λίγο διαφορετικά, θα ήταν όλα ΟΚ.

Όσον αφορά την επανάσταση, αυτά που λές, δεν τα είχα σκεφτεί ποτε, γιατι δεν χρειάστηκε να συγκρίνω την δική σας συλλογική επανάσταση με κάποια άλλη, αλλά μου φαίνονται πολύ βάσιμα και πολύ σωστά.

Γενικά στη ζωή μου, ακολουθώ μια λογική, που μέχρι στιγμής πολύ λίγες φορές έχει αποδειχθεί λάθος. Μου αρέσει να μαζεύω πληροφορίες, να τις αξιολογώ, και να παίρνω την τελική απόφαση εγώ ο ίδιος, ακόμα αν είναι και λάθος. Πολλές φορές όμως τι γίνεται? Μαζεύονται πάρα πολλές πληροφορίες, και είτε βαριέμαι να βγάλω την άκρη, είτε δεν με συμφέρει γιατί ο χρόνος που χρειάζεται για να γίνει αυτή η διαδικασία, είναι πιο πολύτιμος, και ακόμα και αν πάρω λάθος απόφαση, οι συνέπειες, δεν θα είναι τόσο καταστροφικές.
Παράδειγμα. Σανίδα αγόρασα μέσα σε μισή ώρα. Έδωσα ένα μεγάλο σχετικά ποσό και πήρα μια απόφαση πολύ γρήγορα. Γιατί όμως? Γιατί πρώτον ήταν μικρό το ρίσκο, μιας και είναι καινούρια, ξέρω οτι μπορώ να την πουλήσω πάλι και σε καλή τιμή, και δεύτερον έχω που το σκέφτομαι 3 χρόνια. Βαρέθηκα.
Παλιά το έψαχνα ακόμα πιο πολύ αλλά τελευταία έχω γίνει αποφασιστικός, και εμπιστεύομαι όλο και πιο πολύ τον εαυτό μου, γιατί όσο πιο πολύ το ρισκάρω, τόσο πιο κερδισμένος βγαίνω. Μέχρι πότε, δεν ξέρω.

Η αλήθεια είναι πως ΔΕΝ ξέρω πως δουλεύει η κνε, και η κάθε κνε, αλλά αυτα τα πράγματα που μου λες μου φαίνονται λίγο περίεργα. Σαν να παραμελείς δηλαδή τον εαυτό σου για χάρη του αγώνα. ΝΑΙ, να βάζεις το κοινό συμφέρον πάνω απο το ατομικό, (ίσως δεν υπάρχει καν το ατομικό σε σας) αλλά όχι σε σημείο που να κάνεις κακό στον ίδιο σου τον εαυτό.

Ναι, η κοινωνία που ζούμε είναι καπιταλιστική ΤΙ μπορούμε να κάνουμε γιαυτό;;;
Έχεις αναρωτηθεί τι πραγματικά μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε το καθεστώς;;
Στο αφήνω για HomeWork. θέλω να μου πεις, τι πιστεύεις ΕΣΥ όχι η ομάδα στην οποία ανήκεις.

Ομάδα;; Ξέρεις οτι οι άνθρωποι αρέσκονται στο να είναι κομμάτι του συνόλου, ενεργό κομμάτι του συνόλου, μιας ομάδας. Μέσα από την ομάδα που ανήκεις, κάνεις αυτό εκείνο το άλλο, πράγματα που δεν μπορείς να τα κάνεις μόνη σου. Μήπως όμως εξαρτάσαι σιγά σιγά από αυτή την ομάδα; και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα μόνη σου; Έχεις ακούσει για το λύκο με το λαιμό, έ; Έχεις σκεφτεί ποτε οτι οι ανθρώποι, είναι ανθρώποι, και έχουν ελαττώματα, κανείς δεν είναι τέλειος, και ΟΛΟΙ μπορεί κάποια στιγμή να σε προδώσουν, όσο και αν δεν σου αρέσει αυτό όσο και να μου λες οτι δεν γίνεται. Δεν έχει έρθει ποτέ η στιγμή να διαπιστώσεις αν ένας σύντροφός σου σε ένα ζήτημα ζωής και θανάτου δεν θα σε προδώσει, δεν ξέρω και εσυ η ίδια τι θα έκανες.

ΔΕΝ υπάρχουν αγωνιστές σήμερα. Με το τρόπο που μεγαλώνουμε και τα βρίσκουμε όλα έτοιμα ο καθένας δε βρίσκει το λόγο να αγωνιστεί για να κερδίσει κάτι. Τα θέλει όλα εύκολα, και θέλει όλο και περισσότερα. Δεν εκτιμά αυτό που έχει. Αν δεν έχεις αγωνιστεί για να κερδίσεις κάτι δεν το εκτιμάς. Εαν δεν κάνεις παιχνίδι να ρίξεις ένα γκόμενο και τον ρίξεις εύκολα θα ξενερώσεις μετά. θα βαρεθείς. αν σου στέλνουν έτοιμα χρήματα για να ζεις, θα τα καταναλώνεις αφειδώς Είναι η κατασκευή του ανθρώπου έτσι. Και πολιτισμός δεν σημαίνει να ντύνεσαι κόσμια και να συμπεριφέρεσαι με τρόπο, σημαίνει να μπορείς να ελέγχεις τον εαυτό σου, και να θέτεις όρια που ΔΕΝ θα ξεπερνάς. Αλλα στη τελική, όλοι τα ξεπερνάμε. Όλοι υποκύπτουμε σε πειρασμούς. Γιατι απτην άλλη τι να το κάνεις να ζήσεις τη ζωή σου αν δεν μπορείς να κάνεις αυτά που θέλεις;;

Θέλω πολύ να μάθω για το παρελθόν σου. για τα παιδικά σου χρόνια, τα μικρά κομμάτια της ζωής σου. Τα πάντα. Μου αρέσει να μαθαίνω καινούρια πράγματα. Πόσο μάλλον όταν έχουν σχέση με τον άνθρωπο που θέλω!!!

Αρκετά έτσι;; περιμένω απάντηση, τώρα που έχεις Ιντερνετ!!!

Τα φτιάξαμε τελικά! Και τα e-mail συνεχίζαν..

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Γεια σας κύριε Τάκη!

Ελπίζω να σας βρίσκω καλά. Αποφάσισα μετά από καιρό να απαντήσω στο τελευταίο ιμέιλ σου. Βέβαια έχουν γίνει πολλά από τότε… Ήδη νιώθω ότι ο παραλήπτης δεν θα παραλάβει αυτό το γράμμα με την ίδια αγωνία. Με την ίδια προσμονή. Τα συναισθήματα μας αλλάζουν κάθε μέρα όπως άλλωστε κι εμείς οι ίδιοι… Έτσι κι εμείς έχουμε περάσει σε άλλη φάση. Κοιτάζω τα παλιά σου γράμματα και σχεδόν νιώθω ότι δεν μου τα έστειλε ο ίδιος άνθρωπος.
Οφείλω να ομολογήσω πως το τελευταίο σου γράμμα δεν μου άρεσε και τόσο. Λες να φταίει κι αυτό για τα γεγονότα που ακολούθησαν; Δεν ξέρω, μπορεί.. Άλλωστε ήμουν άρρωστη και, όπως θα έχεις καταλάβει δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ υπό κανονικές συνθήκες, πόσο μάλλον με πυρετό..
Αλήθεια, εκεί που λες ότι το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι το να κάθεσαι στο κρεβάτι σου και να βλέπεις τι βι, μου τη λες;;;! Όχι, δεν θα κάτσω να θυμώσω και να προβληματιστώ.. Μπορεί να έχεις και δίκιο, μπορεί και άδικο. Θα δείξει ο χρόνος. Και δεν θα προβληματιστώ γιατί δεν έχω ανασφάλεια επί του θέματος. Πιστεύω ότι δεν βλέπω πολύ τηλεόραση, και κυρίως ότι είμαι αρκετά ‘’κριτικός’’ τηλεθεατής.. Βέβαια δεν κατηγορώ καθόλου όσους την έχουν αποκηρύξει, όπως εσύ για παράδειγμα. Μια μέρα στο πανεπιστήμιο, κάποια καθηγήτρια-επαναστάτρια που επηρέασε τη ζωή μου –παρ’ όλο που ανήκει σε άλλο κόμμα και είναι πολύ σκύλα- ,φαντάσου ότι σηκωνόμουνα στις 8 το πρωί της Δευτέρας, για να παρακολουθήσω το μάθημα της, είχε πει ότι η τηλεόραση είναι το αντικαταθλιπτικό της εποχής μας. Και δυστυχώς έτσι είναι.
Πως μου ήρθε τώρα να σου πω για τη ΩΩΩ; Μ’ αρέσει να μοιράζομαι μαζί σου πράγματα και κομματάκια της ζωής μου.. Σε ένα βιβλίο, ήταν μία που είχε βρει καινούργιο γκόμενο, κι έλεγε κάπου : ’’Ήθελα να διηγηθώ σε κάποιον τα παιδικά μου χρόνια απ’ την αρχή..’’. Γιατί κάνουμε μια σχέση λοιπόν αν όχι για να μάθει κάποιος ασήμαντες ιστορίες της ασήμαντης ζωής μας;
Κάπου αλλού λες ότι δεν θα έλεγες σε κάποια ότι θες να χωρίσετε αλλά θα την έκανες να το καταλάβει με τον τρόπο σου. Το διάβασα και σκέφτηκα, κοίτα να δεις πόσο μοιάζουμε τελικά.. Αλλά δεν μ’ αρέσει αυτό.. Σε παρακαλώ, όταν θα θελήσεις να με χωρίσεις πες μου το ευθέως! ΟΚ?!
Αυτή τη ταινία που λες, θέλω να τη δούμε μαζί μια μέρα, για να καταλάβω πως σκέφτεσαι.. Και πως φαντάζεσαι την επικείμενη επανάσταση.. Μ’ έκαναν να σκεφτώ λίγο αυτά που γράφεις κι αν και αρχικά δεν συμφώνησα καθόλου, και δε μου άρεσαν, ωστόσο, -ε ναι λοιπόν!- κατάφερες να με προβληματίσεις.
Άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως εμείς, εγώ και οι…σύντροφοι μου, έχουμε αποκοιμηθεί, ήσυχοι ότι με αυτά που κάνουμε υπηρετούμε τη συλλογική επανάσταση, κι έχουμε ξεχάσει να κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας και την προσωπική επανάσταση που –ίσως- θα πρέπει να κάνει ο καθένας μας.
Προβληματισμοί του κώλου δηλαδή, μιας υποτιθέμενης κνίτισσας, σε μια εποχή που η Κνε, οι ιδεολογίες, οι επαναστάσεις, παλεύουν να αυτοπροσδιοριστούν, πολλές φορές χωρίς να έχουν καταλάβει ότι παραπατάνε. Αλλά συνεχίζω να πιστεύω σε κάποια πράγματα.. Και να έχω την πεποίθηση ότι δεν έχουν πεθάνει όλα.. Μ’ αρέσουν οι ουτοπίες.. Και ι αναρχία σαν ιδέα. Αλλά έχει πολλά κενά και είναι πολύ ουτοπική. Έχω γράψει μια ιστορία όπου νομίζω φαίνονται ξεκάθαρα οι απόψεις μου για την πολιτική και πως θα ήθελα να είναι η κοινωνία. Ίσως στο δώσω να το διαβάσεις για να καταλάβεις..
Τώρα τελευταία σκέφτομαι πως η νοοτροπία που έχω αποκτήσει μέσα στην Κνε μ’ έχει κάνει άτομο αδύναμο και ανίκανο να επιβιώσει μέσα στον καπιταλισμό. Όχι μόνο γιατί δεν θέλω να εκμεταλλευτώ και να πατήσω επί πτωμάτων αλλά και γιατί έχω αφοσιωθεί σε μια προσπάθεια ώστε να μην τρώνε οι άνθρωποι τις ζωές τους μαζεύοντας προσόντα, καταλήγοντας έτσι να μη μαζεύω προσόντα. Αποτυχημένη δηλαδή, σύμφωνα με την ‘’Καριέρα έρωτας και σούσι’’ κοινωνία που ζούμε.
Όταν μιλούσαμε όλοι μαζί με τον ΦΦΦ είχες πετάξει σε μια φάση ‘’γι’ αυτό δεν έχω κάτσει να κάνω κουβέντα μαζί της.’’ Τι εννοούσες μ’ αυτό; Oμολογώ πως με είχε πειράξει λίγο..
Υ.Γ. Το γράμμα είναι λίγο παλιό.. Συγκεκριμένα είχε γραφτεί τότε μετά τον μεγάλο καβγά στην Αθήνα. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων…

Και συνεχίζουμε..

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Γεια σου XX !!!

Αν και κρατάω λίγο ακόμη από τα χθεσινά ίσως από μια άποψη να είναι καλύτερα να ρέει λίγο αλκοόλ στο αίμα μου, για να γράφω λίγο πιο ελεύθερα.

Λυπάμαι πολύ για οτι συνέβη χθες, πιό πολύ για τον εαυτό μου βέβαια.
Ας μην το σχολιάσουμε όμως.

Αν και στη ζωή μου γενικά τα περισσότερα πράγματα τα κάνω χωρίς σχέδιο σήμερα θα κάνω τη διαφορά και θα ξεκινήσω να απαντάω στο μήνυμα σου από την αρχή , και one by one για να μην χάσω τη μπάλα επειδή είμαι και λίγο ζαλισμένος ακόμα.

Λες οτι ήμουν χοντρούλης , ε δεν ήμουν και 150 κιλά!! λίγα κιλάκια παραπάνω είχα πάρει στο στρατό επειδή έτρωγα καλά και δεν έκανα απολύτως τίποτα. Τώρα που έχουν περάσει 3-4 μήνες, λόγω κακής διατροφής και χάλια τρόπου ζωής γενικά, έχω έρθει στα κανονικά μου σχεδόν, με λίγη κοιλίτσα παραπάνω βέβαια!

Όσο για τον Φρόιντ, η αλήθεια είναι οτι δεν τον έχω διαβάσει. Ίσως έχω διαβάσει σκόρπια πράγματα απο εδώ και απο εκεί, παρόλα αυτά δεν έχω διαβάσει κάποιο βιβλίο του. Με εκπλήσσει όμως αυτό που λες, ειδικά για το τσιγάρο και το σεξ! Πραγματικά κρίνοντας και από το προηγούμενο μήνυμα που σου είχα στείλει κάπως έτσι τα βλέπω τα πράγματα.
Για αυτό που λές με τον οργασμό , κάπως έτσι πρέπει να είναι. Δεν είναι μόνο για την τελειότητα όμως, πιο πολύ για την ποσότητα θα έλεγα. Δηλαδή όλα αυτά που ανέφερες. Ναι ψωνίζουν πολύ για να έχουν την τέλεια ντουλάπα, αλλά γιατι το κάνουν αυτό; Μήπως αν είχαν τον τέλειο εραστή δεν θα χρειαζόντουσαν καν όλα αυτά;

Κοινωνία δίχως όρια
Ναι. θα ήταν όμορφα.
Καταρχήν ο κόσμος που ζούμε φαντάζομαι θα πιστεύεις οτι είναι σκατά. Είτε λέγεται καπιταλισμός είτε θρησκεία είτε οικογένεια, τα έχουμε κάνει όλα μπουρδέλο…
Είχαμε ένα δάσκαλο στο σχολείο. Μας έκανε δεν θυμάμαι πιο μάθημα, αλλά ποτέ δεν μας έλεγε για το μάθημα. Μας ανέλυε διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, ένα από αυτά ήταν το πολίτευμα της Αναρχίας. Μια κοινωνία χωρίς νόμους δηλαδή Μια κοινωνία που δεν θα χρειάζεται νόμους και όρια, γιατί θα τους βάζουν οι άνθρωποι από μόνοι τους. Για να γίνει αυτό όμως είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο , μάλλον οραματικό θα έλεγα. Γιατί όλοι οι άνθρωποι, απο τη κατασκευή τους έχουν αδυναμίες. Στο χαρακτήρα εννοώ. Αν λοιπόν ποτέ υπάρξουν τέλειοι άνθρωποι, θα μπορέσει να σταθεί και το τέλειο πολίτευμα, αυτό της αναρχίας. Δε ξέρω τι απόψεις έχεις περί πολιτευμάτων μιας και αριστερής ιδεολογίας, αλλά είναι ένα θέμα που μπορούμε να συζητάμε αρκετές ώρες. Βασικά πιστεύω οτι για οποιοδήποτε θέμα μπορούμε να συζητάμε άπειρες ώρες, και αυτό είναι πολύ καλό!!!

Μονογαμία;;
Καταρχήν πιστεύω οτι από τη στιγμή που μπεις στη διαδικασία να σκεφτείς κάποιον άλλον ενώ είσαι με κάποιον άλλον το έχεις χάσει το παιχνίδι. Αυτό σημαίνει κάτι. Σημαίνει οτι δεν είσαι ικανοποιημένος με αυτό που έχεις! Γιατί αν ήσουν δεν θα έμπαινες στο κόπο. Δεν σου λέω να είσαι κολλημένος “εκεί”, αλλά για σκέψου το λίγο; Αν μου αρκεί αυτό που έχω γιατί να κοιτάξω αλλού; Γιατί οι άνθρωποι τα θέλουν όλα δικά τους. Άλλο ένα μειονέκτημά τους…
Είσαι με κάποιον γιατι θες να είσαι μαζί του και για κανέναν άλλο λόγο. Τα περισσότερα ζευγάρια σήμερα είναι ακόμα ζευγάρια απο συνήθεια απλά!!! Είναι πολύ καλύτερο να διακόψεις μια σχέση που δεν έχει να προσφέρει κάτι, παρά να ταλαιπωρείσαι γιατί φοβάσαι να το κάνεις. Όλα αυτά όμως που λέω είναι λόγια, και για να γίνουν πράξη είναι πολύ πολύ δύσκολο Δηλαδή δεν είναι εύκολο να αποφασίσει ένα ζευγάρι να χωρίσει μονο και μόνο γιατί έχει βαρεθεί! Πρέπει να είναι και οι δυο δυναμικοί χαρακτήρες και αποφασιστικοί! Δύσκολο. Γιαυτό λοιπόν φτάνουμε στο κέρατο! Αν κάποιος απο τους δυο βαρεθεί και δεν το πεί, απλά, ξεκινάει να ψάχνεται γενικά. Έτσι λοιπόν το ένα φέρνει το άλλο και ο χωρισμός γίνεται επώδυνος!! Δεν είναι καθόλου όμορφο να είσαι με κάποιον και να αυτός να πάει με κάποιον άλλον. Μου το έχουν κάνει αλλά δεν το έχω κάνει μέχρι στιγμής. Αυτό που έχω κάνει είναι οτι μόλις χώρισα, λίγες μέρες μετά πήγα με κάποια άλλη, περισσότερο μάλλον απο αντίδραση, ξέρεις όταν είσαι φρεσκοχωρισμένος δεν σκέφτεσαι και πολύ τι πας να κάνεις. Βέβαια με αυτή που είχα χωρίσει τα ξαναβρήκαμε μετά, και της το είπα αυτό που έκανα και δεν μπορείς να φανταστείς τη τράβηξα για να την συνεφέρω..
Κάτι άλλο. Εγώ δεν πιστεύω σε κανένα θεό, κανένα πολιτισμό και κανένα θεσμό γενικά. Αυτα είναι πράγματα που έχουν φτιάξει άνθρωποι για ανθρώπους, μόνο και μόνο για να μπορούν να συμβιώνουν όλοι μαζί, κάποιοι να ελέγχουν εύκολα τις μάζες, και να μην σφάζουμε ο ένας τον άλλον. Απο την άλλη προσπαθώ να είμαι εντάξει με τους συνανθρώπους μου, με τον εαυτό μου και πάνω απόλα να μην κάνω σε άλλους οτι δεν θέλω να μου κάνουν. Μερικοί άνθρωποι που είναι σκάρτοι όμως αξίζουν να τους συμπεριφέρομαι διαφορετικά απ’οτι σε άλλους. Αυτη τη πολιτική χρησιμοποιώ γενικά στις συναναστροφές μου με τους άλλους. Όπως μου συμπεριφέρονται τους συμπεριφέρομαι!
Γιαυτό λοιπόν δεν είναι οτι όταν είμαι με κάποιον δεν πάω με άλλον γιατι μου το επιβάλλει η θρησκεία, η ο ηθικός νόμος. Είναι γιατι δεν το θέλω. Και αν έρθει εκείνη η στιγμή που έχω βαρεθεί μεσα σε μια σχέση και ψάχνω για κάτι άλλο ο πρώτος που θα το μάθει μετά τον εαυτό μου, θα είναι ο άνθρωπος που θα είμαι μαζί. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα οτι θα του πω, ξέρεις, βαρέθηκα, αλλά θα τον κάνω να το καταλάβει απο τις πράξεις και τα λόγια μου.
Αυτά περι μονογαμίας και πολυγαμίας. Γενικά είμαι της άποψης οτι οταν είσαι με κάποιον είσαι με κάποιον και μαλακίες κομμένες Παλιότερα τα έβλεπα πολύ διαφορετικά.

Τώρα όμως, καθώς τα χρόνια περνούν και τα δεδομένα αλλάζουν, είδες τα βλέπω πιο σοβάρα. Ευτυχώς συνήθως πέφτω σε καλά άτομα. Για παράδειγμα, με μια κοπέλα που χωρίσαμε πριν απο 2 χρόνια περίπου χωρίσαμε γιατι ήθελε να “ζήσει” τη ζωή της (κοινώς να πηδιέται με όποιον βρίσκει). Βασικά είχε αρχίσει και έκανε μαλακιούλες και το είχα ψιλοκαταλάβει, οπότε πάλι καλά που το κατάλαβε και αυτή έγκαιρα και μου ζήτησε να χωρίσουμε. Τώρα όσο για αυτό που είπες, δηλαδή το να στερηθείς μια εμπειρία στο όνομα της μονογαμίας, ναι μπορεί να γίνει, και μπορεί να είναι χαζό, εξαρτάται τη φάση που είναι ο καθένας. Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν έχει ζήσει τη ζωή του και θέλει να αποκτήσει περισσότερες εμπειρίες τότε καλό θα είναι να κάνει οτι κάνει αλλά να μην πέρνει και στο λαιμό του άλλα άτομα επειδή μόνο και μόνο τα θέλει όλα για τον εαυτό του. Με λίγα λόγια γιατί να κάνεις κάποιον να νιώσει άσχημα επειδή εσύ θες άλλο ένα γκόμενο, μόνο και μόνο για την εμπειρία; Δεν είναι λίγο εγωιστικό;; Βέβαια, εαν το έχετε κανονίσει απο την αρχή, οτι ο καθένας θα κάνει οτι θέλει, είναι άλλο, αλλά αυτό δεν λέγεται σχέση, λέγεται πηδιόμαστε και περνάμε καλά.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ!
Δεν υπάρχει ομαδική ατομική και σκατένια επανάσταση. Αν ο καθένας απο εμάς σταθεί ενάντια στο κατεστημένο, κάποια στιγμή αργά η γρήγορα αυτή η επανάσταση θα γίνει συλλογική. Προσωπικά πιστεύω οτι κάποια στιγμή θα γίνει μια επανάσταση, και θα είναι η μεγαλύτερη όλων των εποχών, γιατι οι άνθρωποι σήμερα δέχονται μεγαλύτερη πίεση απο όλες τις εποχές. Το έχει δείξει η ιστορία άλλωστε. Τα δεδομένα αλλάζουν! Δε ξέρω αν θα έχουμε τη τύχη να ζήσουμε αυτή την επανάσταση, όπως και να έχει όμως ο καθένας με το τρόπο του προετοιμάζει το έδαφος.
Δεν πιστεύω οτι ο σωστός τρόπος για να πολεμήσεις το σύστημα είναι face to face.Αργα η γρήγορα θα αποτύχεις. Γιαυτό δεν γράφτηκα σε καμία οργάνωση , δεν κόλλησα καμία αφίσα. Έχεις δει την ταινία “Equilibrium”; Κάτι τέτοιο εννοώ. Ο τρόπος για μένα είναι να μπεις μέσα στο σύστημα να γίνεις κομμάτι του και να το πολεμήσεις απο μέσα. Αν δεν μάθεις πως λειτουργεί κάτι δεν μπορείς να το χαλάσεις. Υπάρχουν άπειροι τρόποι να βοηθήσεις στο να αλλάξει το κατεστημένο. Όσοι και αυτο χρησιμοποιεί για να ελέγξει εσένα. Το χειρότερο που μπορείς να κάνεις πάντως είναι το να κάθεσαι στο κρεββάτι σου και να βλέπεις τι βι. Και το πιο εύκολο παράλληλα. Εγω για παράδειγμα κάνω την επανάστασή μου μέσα από τους υπολογιστές. Είναι ένα εργαλείο που μπορείς να το χρησιμοποιήσεις με διάφορους τρόπους. Άλλος κάνει την δουλειά του, άλλος κάνει chat, η Μαριέττα γνωρίζει κόσμο, και εγώ προσπαθώ να κάνω οτιδήποτε που θα μπορούσε να κάνει αυτό που θέλουμε, μέσα σε κάποια πλαίσια βέβαια.
Ναι, ψωνίζω, τρώω, πίνω, βγαίνω, δεν ζω σε άλλο κόσμο. Το κάνω συνειδητά όμως. Ξέρω οτι δεν είναι αυτό που πραγματικά θέλω. Το κάνω γιατί αν δεν το έκανα θα ήμουν αντικοινωνικός και ίσως να με είχαν κλείσει σε ένα τρελάδικο μέσα. Γιαυτό δικαιολογώ πολλούς που τρελαίνονται και παίρνουν τα βουνά, η βάζουν τέλος στη μίζερη ζωή τους…

Λες ναι στις προκλήσεις;
Εγώ το κάνω. και οποιαδήποτε καινούρια εμπειρία την θεωρώ πρόκληση! Γιατί λοιπόν να εξερευνήσεις τον εαυτό σου; Ξέρεις τι μπορεί να μάθεις; Ξέρεις οτι έμμεσα εγώ κάνω και αυτό το πράγμα τώρα;
Μου αρέσει να φαντάζομαι πράγματα, να ζω σε δικούς μου κόσμους, που έχω δημιουργήσει με δικά μου μέτρα και σταθμά.
Θέλω μια μέρα να τα παρατήσω όλα και να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα.
και δεν θέλω να το κάνω μόνος μου, αλλά δεν έχω βρει ακόμα τον κατάλληλο συνοδοιπόρο.

Όσο για τον σκοτεινό χαρακτήρα σου είναι κάτι που με προκαλεί να τον ανακαλύψω και όχι κάτι που με απωθεί, καλά κάνεις και με προειδοποιείς!

Λοιπόν έχω ήδη πει πάρα πολλά, τα υπόλοιπα από κοντά!!!!!!!!

Φιλιά!!!

Η συνέχεια του διαλόγου

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Ώστε έχεις υπάρξει χοντρούλης;!!! Χι χι.. Δυσκολεύομαι να το φανταστώ!

Νομίζω ότι έχεις διαβάσει πολύ Φρόιντ.. Ή χωρίς να το ξέρεις ασπάζεσαι τις απόψεις του! Για να στο θέσω απλοϊκά, ο Φρόιντ πίστευε ότι ο άνθρωπος ότι κάνει το κάνει για να γαμήσει.. Από τη μόρφωση μέχρι την καριέρα. Το τσιγάρο ας πούμε το θεωρούσε υποκατάστατο του σεξ..
Η δικιά μου θεωρία για τη ζωή μοιάζει λίγο μ’ όλα αυτά. Δεν την έχω επεξεργαστεί και πολύ, αλλά πάνω κάτω, νομίζω ότι η πράξη κλειδί είναι ο οργασμός. Ναι, μη γελάς! Όπως στο σεξ ο άνθρωπος θέλει να φτάσει στο ανώτερο σημείο, παρόμοια δρα και σε όλες τις άλλες ενέργειες.
Π,χ. διαβάζεις μια ζωή γιατί θες κάποτε να νιώσεις την ικανοποίηση της απόλυτης γνώσης-σοφίας. Άλλοι δουλεύουνε μια ζωή για να απολαύσουν κάποτε την ηδονή του να έχεις πολλά λεφτά.. Καμιά φορά σε πιάνει καταναλωτισμός και αγοράζεις συνεχώς ρούχα, γιατί υποσυνείδητα θες να φτάσεις στο σημείο που θα είσαι απόλυτα ικανοποιημένος με τη ντουλάπα σου- άσχετα αν πιθανότατα δεν θα το πετύχεις ποτέ. Ακόμα και με το φαι γίνεται το ίδιο. Τρως αποσκοπώντας στην τέλεια γεύση, τον πιο ευχάριστο κορεσμό. Με το μαύρο αποζητάς την καλύτερη μαστούρα, την κορύφωση. Με τα ποτά το καλύτερο μεθύσι. Με το τσιγάρο απόλαυση σε δόσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις καθόλου..
Σχετικά με τα όρια που σου επιβάλλει η κοινωνία, θα επανέλθω πάλι στον δόκτορα Φρόιντ ο οποίος έλεγε πως ο πολιτισμός, η κοινωνία, είναι πηγή δυστυχίας.. Προσωπικά οραματίζομαι μια κοινωνία χωρίς όρια.. Ο Jim Morisson πίστευε στον εκφυλισμό των αισθήσεων. Και οι αρχαίοι που αναφέρεις το ίδιο περίπου έκαναν. Γαμιόντουσαν όλοι με όλους! Δεν είχαν και πολλούς φραγμούς. Απ’ την άλλη βέβαια είχαν και τους δούλους-αυτοί τα ξύνανε- εξού και η μεγάλη εξέλιξη των τεχνών..
Μονογαμία τώρα… Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο θέλεις να ανήκεις μόνο σ’ αυτόν, τουλάχιστον εγώ έτσι λειτουργώ, δεν θες να πας με άλλον. Απ΄ την άλλη όμως η μονογαμία μου φαίνεται λίγο χαζή σύλληψη. Πες ότι εσύ είσαι με κάποια και θες να μείνεις μαζί της γιατί την αγαπάς, αλλά μπαίνεις στον πειρασμό να πας και με μια άλλη. Δεν είναι χαζό να στερηθείς αυτή την εμπειρία στο όνομα της μονογαμίας; Κάποτε είχα ένα γκόμενο που με είχε κερατώσει και είχα λυσσάξει. Είχα πληγωθεί πολύ. Νόμιζα ότι ήταν το χειρότερο που μπορούσε να μου κάνει. Τώρα πλέον έχω αναθεωρήσει απόψεις. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα σε μια σχέση από το κέρατο.. Δε διαφωνώ ότι η απιστία μας πληγώνει, αλλά έχεις σκεφτεί ποτέ ότι η κοινωνία, ο πολιτισμός και ο θεσμός του γάμου, μας κάνει να το βλέπουμε έτσι; Εγώ π.χ. δεν έχω κερατώσει κανένα γκόμενο μου μέχρι τώρα αλλά ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν το κάνω επειδή είναι δική μου ανάγκη ή επειδή μου το έχουν επιβάλλει.. Πραγματικά θέλω να μου πεις και τη δική σου άποψη περί του θέματος.. Κι αν σου φαίνομαι παραπάνω προοδευτική απ’ όσο μπορείς ν’ αντέξεις να μου το πεις σε παρακαλώ! ΟΚ?
Πάντως η παρέα με τον ΧΧ μου δίδαξε ότι μεγάλο πράγμα η εκτόνωση της λίμπιντο τελικά! Αγαμία.. η μάστιγα του αιώνα!
Σε θαυμάζω που καταφέρνεις να μην εξαρτάσαι από τίποτα! Αυτή η κατάσταση μου είναι πολύ ξένη. Υποκύπτω πάντα στις καταχρήσεις.. Και στο θεό απευθύνομαι όταν δεν έχω από πού να πιαστώ.. Πρέπει να είσαι πολύ δυνατός για να είσαι μακριά απ’ όλα αυτά.. Και τηλεόραση βλέπω όταν θέλω να ξεχαστώ, να μην σκέφτομαι.
Το βρίσκω πολύ επαναστατικό που έχεις συνειδητοποιήσει ότι επιδιώκουν να μας ελέγχουν και δεν ψαρώνεις. Είναι πολύ σπάνιο αυτό στην εποχή μας.
Όσο για τα αποφθέγματα ούτε εγώ τα θυμάμαι απ’ έξω αυτολεξεί! Απλά έχω τετράδιο όπου κρατάω σημειώσεις απ’ όλα τα βιβλία που διαβάζω..
Πάντως δείχνεις επαναστατική φύση. Όχι με την έννοια της συλλογικής, κομμουνιστικής επανάστασης, αλλά της προσωπικής. Στην εποχή μας πλέον-δυστυχώς- δεν ξέρουμε να επαναστατούμε ομαδικά.
Ιδού μια ατάκα από ένα θεατρικό έργο όπου η ηρωίδα λέει στον έρωτα της; ‘’Δεν τολμώ να εξετάσω σε βάθος τον εαυτό μου, φοβάμαι μήπως ανακαλύψω περισσότερα απ’ όσα θα ήθελα.’’
Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι κι εγώ μπορεί να τρελαθώ στο τέλος.. Εκτός από το ‘’μες την τρελή χαρά’’ πρόσωπο μου, υπάρχει και το άλλο το καταθλιπτικό. Και το βιβλίο μου άλλωστε σ’ αυτή τη διαίρεση στηρίζεται. Υπάρχουν δύο γυναίκες στο βιβλίο. Η μία είναι η χαρά της ζωής και η άλλη στο τέλος αυτοκτονεί..
Στα λέω όλα αυτά γιατί νιώθω την υποχρέωση να… προειδοποιώ τα άτομα που με πλησιάζουν και τα οποία συμπαθώ! Ειλικρινά αν σου φαίνομαι πολύ σκοτεινός τύπος να μου το πεις έτσι?!!!
Φιλάκια και περιμένω απάντηση στα καυτά ερωτήματα.. Ματς μουτς.

Η μικρή ΧΧ και ο κόσμος της

August 30th, 2007 -- Posted in About Takis | No Comments »

Ελπίζω κάποια στιγμή σε κάποιο σύμπαν σε να λάβεις αυτό το γράμμα.

Πολύ μου αρέσει που επικοινωνούμε με αυτό το τρόπο, δε λέω και το ζωντανό έχει τη χάρη του, αλλά όπως είπες και ο γραπτός λόγος…

Ελπίζω να πήρες τις καρναβαλικές φωτογραφίες που σου έστειλα, να πάρεις μια εικόνα από το τι πρόκειται να αντιμετωπίσεις όταν έρθεις.

Και τώρα στο θέμα μας.!!!!

–Κρέπες σοκολάτα–
Ναι οι πουτάνες , είναι γλυκές . εγω συνήθως βάζω και βύσσινο μέσα, οπότε γίνεται άστο….
Αλλά μην ανησυχείς λίγο θέληση να υπάρχει και τα περριτά κιλά φεύγουν. Ρώτα εμένα που στο στρατό ειχά παρει ένα σωρό κιλά και τώρα που κάνω σκατά ζωή (ξεχνάω να φάω, τρώω πολύ πρόχειρα και τα σχετικά) έχω έρθει στα ίσα μου!

–Το τσιγάρο–
Είδες ξεκινάμε με τα βασικά! Πάντα έτσι γίνεται.
Η αλήθεια είναι οτι ο κάθε άνθρωπος υποσυνήδειτα προσπαθεί να ικανοποιήσει τις βασικές του ανάγκες κάθε στιγμή.
Αυτές είναι η ανάγκη της αυτοσυντήρησης, και της αναπαραγωγής. Με λίγα λόγια να ζούμε και να πολλαπλασιαζόμαστε.
Βέβαια αυτό έχει μια βάση στις πρωτόγονες κοινωνίες , στις δικές μας που είναι λίγο πιο σύνθετες, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.
Σήμερα λοιπόν, τουλάχιστον στη χώρα που ζούμε και με την κατάσταση που υπάρχει ξέρουμε σίγουρα οτι δεν θα πεινάσουμε. Όποτε θελήσουμε να φάμε, κάτι θα βρούμε. Βέβαια επειδή σαν άνθρωποι είμαστε άπληστα όντα, όσο περισσότερο τρώμε τόσο περισσότερο θα τρώμε!! καταλαβαίνεις τι εννόω! The more you get the more you want που λέγανε και στο χωριό μου! Το θέμα είναι όμως οτι με τον τρόπο που είναι δομημένη η κοινωνία μας, για να μπορέσουμε να συνηπάρχουμε όλοι χωρίς προβλήματα, έχουν μπεί κάποια όρια. πχ δεν μπορεί να γ…..ι όποιος θέλει όποιον θέλει όποτε θέλει. Αυτούς τους ηθικούς νόμους τους επέβαλε κυρίως η κάθε θρησκεία με διάφορους τρόπους πχ μονογαμία, ο ίδιος ο άνθρωπος, πχ ιός HIV για διάφορους λόγους. Όλα τα προβλήματα λοιπό κατα τη γνώμη μου ξεκινούν από τη στιγμή που ο άνθρωπος δεν εκτονώνει την ενέργεια του με όμορφο τρόπο, δηλαδή σεξ. (Βλέπε ΧΧ). H libido λοιπόν η όπως σκατά το λένε, δεν μου αρέσει να βάζω ταμπέλες και ονόματα, είναι ο λόγος που έχουμε καταντήσει τόσο χάλια σήμερα! Έχεις αναρωτηθεί ποτε γιατι οι αρχαίοι , οι δικοί μας, τα είχαν όλα τόσο καλά και τόσο όμορφα; Γιατι είχαν δημιουρήσει τόση τέχνη όση δεν υπήρξε ποτέ άλλωτε στον πλανήτη μέχρι σήμερα! Γιατι απλά τα είχαν συνδιάσει όλα τόσο αρμονικά.
Αν και ξεφύγαμε λίγο απο τον τίτλο σου έκανα αυτη την εισαγωγη για να δεις λίγο πως βλέπω τα πράγματα, και να καταλάβεις γιατι βλέπω το φαγητό , το τσιγάρο τα ναρκωτικά και όλα τα συναφή σαν την ύστατη προσπάθεια του ανθρώπου να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Δηλαδή απο τη στιγμή που δεν μπορεί να κάνει το άλλο κάνει άλλα για να είναι οκ.
Αυτος ο φίλος σου ο Έριχ κάπου μέσα στο βιβλίο του με κάποιο τρόπο αν θυμάμαι καλά ανάγει και τη θρησκεία σαν μια απο τις ανάγκες του ανθρώπου, μάλλον την ανάγκη να πιστεύει κάπου θα έλεγα καλύτερα.
Τώρα λοιπόν αν τα συνδιάσεις όλα αυτά θα είσαι ο πρώτος άνθρωπος που θα μάθει γιατι δεν καπνίζω, δεν πιστεύω στο θεό και δεν βλέπω τηλεόραση. Βασικά τα λέω σε σένα γιατι πιστεύω οτι θα τα καταλάβεις, και γιατι τώρα που στα λέω ανακαλύπτω πράγματα για τον εαυτό μου.
Δεν μου αρέσει να είμαι δευσμευμένος λοιπόν. Θέλω να νιώθω ελεύθερος, δεν θέλω να εξαρτώμαι απο κανένα davidoff κανένα θεό καμμία εκκλησία και κανένα παρα-πέντε.
Αλλά είναι πολύ γνωστό οτι σαν άνθρωποι δεν είμαστε τέλοιοι, και τώρα τελευταία κυρίως λόγω δουλειάς περνάω πολλές ώρες την ημέρα στο ιντερνετ, αλλά δεν ξέρω ακόμα αν είμαι εξαρτημένος, θα πρέπει να το κόψω για λίγο καιρό για να δείξει.
–Γιατί μας θέλουν να είμαστε εξαρτημένοι (απο το οτιδήποτε);;; Αυτο είναι πολύ πολύ εύκολο σε περίπτωση που δεν σου έρχεται, πολύ απλά για να μας ελέγχουν.
—————–

Δεν πιστεύω οτι είσαι χαζή η οτι δεν είσαι έξυπνη και όλα τα σχετικά. Πιστεύω απλά οτι δεν πιστεύεις όσο θα έπρεπε στον εαυτό σου. Και εγώ το είχα αυτό το πρόβλημα παλιά μέχρι που ανακάλυψα οτι πετυχαίνεις πολύ περισσότερα πράγματα αν έχεις παραπάνω αυτοεκτίμηση απο οτι πρεπει παρά να έχεις λιγότερη. Με λίγα λόγια καλύτερα να είσαι λίγο ψώνιο, παρά το αντίθετο.
και το γεγονός οτι έγραψες 11 άλγεβρα δεν παίζει κανένα ρόλο. Είναι πολυ γνωστό οτι οι τοξότες δεν τα πάνε καλά με τα μαθήματα γιατι δεν τους αρέσει να κάνουν αυτό που τους λένε οι άλλοι. Είμαι σίγουρος οτι αν έδινες πανελλήνιες σε κάποιο μάθημα-βιβλίο-έργο τέχνης που θα διάλεγες εσύ θα έγραφες πολύ καλύτερα απο τους υπόλοιπους που θα διάλεγαν το δικό τους.
Εγω απλά στο σχολίο δεν έβρισκα το λόγο να σπαταλώ το χρόνο μου μαθαίνωντας άχρηστα πραγματα, ενώ μπορούσα να τον καταναλώσω πολύ πιο δημιουργικά. Βέβαια καμμία γνώση δεν είναι άχρηστη, αλλά αυτό το κατάλαβα μετά…

Αυτο με τα αποφθέγματα ποτέ δεν μπόρεσα να το κάνω. Δυστυχώς δεν θυμάμαι κανένα…

Όσο για το τι είμαστε και την φίλη σου τη ΥΥ, είναι μια μεγάλη αλήθεια το οτι η άγνοια είναι ευτυχία. Τυχεροί λοιπόν αυτοί που δεν γνωρίζουν. Το κακό είναι οτι όσο πιο πολλά πράγματα ξέρεις γενικά, οχι μόνο για τον εαυτό σου, τόσο περισσότερο καταθληπτικός γίνεσαι, πόσο μάλλον οταν δεν μπορείς να το αντέξεις.. γιαυτό πολλοί επιστήμονες μουρλαίνονται στο τέλος…

Next »